مسلمين هم اطاعت نموده اموال را بيغما بردند و قوافل را پراگنده كردند . ابو سفيان كه از اين پيش‌آمد بسيار در غضب رفت از مكّه مدد خواست . قريش مكه بسرعت با 95 تن و صد اسب به محل بدر شتافتند . مسلمين هم كه 313 نفر بودند بهمراهى حضرت رسول بمقابلهء با ايشان از مدينه آمدند ( 77 تن از مهاجرين و بقيه از انصار ) و در جنگى كه در محل بدر واقع شد با اينكه از مسلمين فقط دو تن سواره بودند و بقيه پياده در نتيجهء ايمان قوى و دلاورى حمزه و على بن ابى طالب فتح نصيب ياران اسلام گرديد و قريش در 17 رمضان سال دوم هجرى شكستى سخت يافتند و از رؤساى ايشان ابو جهل و برادرش در اينواقعه كشته شدند . از قريش كسانى كه بيش از همه جلادت و شجاعت بخرج داده بودند يكى ابو سفيان بود ديگرى عمرو بن العاص كه بعدها از سرداران نامى اسلام گرديد . از رؤساى معروف قريش ابو لهب عمّ حضرت رسول در وقعهء بدر حضور نداشت و در مكّه بود . چون خبر شكست قريش را در بدر شنيد چنان محزون و متألم گرديد كه پس از چند روز از غصه هلاك شد . از مسلمين هم عثمان بن عفان به علت مرض زوجه‌اش رقيه بنت رسول اللّه در مدينه مانده و در بدر حاضر نبود و رقيه در فاصلهء نوزده روزى كه حضرت رسول از مدينه غايب و بجنگ بدر مشغول بود فوت كرد . از بعد از واقعهء بدر كبرى كه شوكت قريش را درهم شكست و بر اعتبار و عظمت مسلمين بيش از پيش افزود غير از قريش طايفهء ديگرى از مردم عربستان بخصومت با پيغمبر اسلام و اتباع او قد مخالفت علم كردند و آن جماعت يهود بودند كه مخصوصا از ايشان در مدينه جمع كثيرى اقامت داشتند و چنان كه سابقا هم اشاره كرديم غالبا بر سر تملك اين شهر بين ايشان و دو قبيلهء اوس و خزرج نزاع درميگرفت . پيغمبر اسلام تا سال دوم هجرت با يهود برفق و مماشات عمل ميكرد اما از وقتى كه اين قوم به علت تعصب مذهبى و اختلافى كه ما بين احكام تازهء اسلام و احكام آئين سابق خود مشاهده ميكردند از در دشمنى با حضرت رسول درآمدند حضرت هم از ايشان بغضب تمام روگرداند از آن جمله امر داد كه مسلمين قبله را از بيت المقدس معبد خاص